#025. Όταν μεγαλώσεις, μπορείς να κάνεις ότι θέλεις στο σπίτι, όταν εγώ και η μαμά σου λείπουμε.

Αρκεί να μην μου πειράξεις το laptop. Πάρε δικό σου.
Και αν πάρει φωτιά το σπίτι,
κάλεσέ με μόνο στην περίπτωση που μας κόψανε το νερό
και έχει απεργία ΚΑΙ η Πυροσβεστική...

8 comments:

Naf said...

...και όχι στο κρεβάτι μου...

Spy said...

(ήρθε ο συντηρητικός της οικογένειας...)

Riski said...

Καταλαβαίνετε φυσικά ότι αυτό το μπλογκ μπορεί μια μέρα να το μετανιώσετε, έτσι;
:))))

Riski said...

Την ύπαρξή του εννοώ...

Απαιτήστε τουλάχιστον να μη χρησιμοποιηθεί επιλεκτικά. Μιλάω εκ πείρας (και χωρίς γραπτά - σκεφθείτε τι έχετε να αντιμετωπίσετε εσείς).

Spy said...

Εσείς δηλαδή είστε σίγουρη ότι δεν θα μετανιώσετε για την ύπαρξη του δικού σας;
Επίσης scripta manent. Εκεί την πατήσατε., Χε, χε, χε... :)

Riski said...

Εγώ δεν δίνω οδηγίες, κύριε...

Ειδικά αυτό που λέτε εδώ, πολύ φοβάμαι ότι θα αναγκαστείτε να το συμπληρώσετε με ένα παράθεμα 367 εξαιρέσεων. Εκτός αν με την κυρία Spy σκέφτεστε να χτιστείτε στους μεσότοιχους.

Spy said...

Με την κυρία Spy έχουμε συμφωνήσει ότι οι τοίχοι είναι τοίχοι, και οι άνθρωποι είναι άνθρωποι. Και οι δύο συντελεστές αυτής της εξίσωσης έχουν αδύναμα σημεία.
Ας αναλάβουν οι τοίχοι τις ευθύνες τους, και οι άνθρωποι το ίδιο.

Χε, χε...

Zero Point said...

Naf μου...το κρεβάτι αυτό έχει άλλη χάρη... χαχαχα!!!